قسمت 51 - یاری اندر کس نمی بینیم یاران را چه شد
یاری اندر کس نمیبینیم، یاران را چه شد؟ دوستی کی آخر آمد؟ دوستداران را چه شد؟ کس نمیگوید که یاری داشت حقّ دوستی حقشناسان را چه حال افتاد؟ یاران را چه شد؟...
Hafez Artistry - هنر حافظ
Hossein Sadeghifard - حسین صادقی فرد
Episódio mais recente disponível قسمت 51 - یاری اندر کس نمی بینیم یاران را چه شد
Pronto para ouvir
0:00
37 min 37 s
51 Episódios
قسمت 50 - رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند چنان نماند، چنین نیز هم نخواهد ماند من ارچه در نظر یار خاکسار شدم رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند چو پردهدار به شمشیر میزند...
قسمت 49 - حال خونین دلان که گوید باز
حال خونیندلان که گوید باز؟ وز فلک خون خم که جوید باز؟ جز فلاطون خمنشین شراب سرّ حکمت به ما که گوید باز؟ شرمش از چشم میپرستان باد نرگس مست اگر بروید...
قسمت 48 - دوش در حلقۀ ما قصۀ گیسوی تو بود
دوش در حلقۀ ما قصۀ گیسوی تو بود تا دل شب سخن از سلسلۀ موی تو بود دل که از ناوک مژگان تو در خون میگشت باز مشتاق کمانخانۀ ابروی تو بود...
قسمت 47 - صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت
صبحدم مرغِ چمن با گلِ نوخاسته گفت ناز کم کن که در این باغ، بسی چون تو شکفت گل بخندید که از راست نرنجیم، ولی هیچ عاشق سخنِ سخت به معشوق نگفت...
قسمت 46 - خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است
خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است؟ چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است؟ جانا به حاجتی که تو را هست با خدای کآخر دمی بپرس که ما را...
قسمت 45 - منم که شهرۀ شهرم به عشق ورزیدن
منم که شهرۀ شهرم به عشق ورزیدن منم که دیده نیالودهام به بد دیدن به میپرستی از آن نقشِ خود زدم بر آب که تا خراب کنم نقشِ خود پرستیدن وفا کنیم...
قسمت 44 - چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست
چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست سخن شناس نهای دلبرا، خطا اینجاست سرم به دنیی و عقبی فرو نمیآید تبارک الله از این فتنهها که در سر ماست در اندرون...
قسمت 43- حجاب چهرۀ جان میشود غبار تنم
حجاب چهرهٔ جان میشود غبارِ تنم خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست روم به گلشنِ رضوان، که مرغ آن چمنم عیان نشد...
قسمت 42 - دانی که چنگ و عود چه تقریر میکنند
دانی که چنگ و عود چه تَقریر میکنند؟ پنهان خورید باده که تکفیر میکنند ناموسِ عشق و رونقِ عُشّاق میبَرند منع جوان و سرزنش پیر میکنند جز قلبِ تیره هیچ نشد حاصل...
